Kabelbomenzijn onderverdeeld in hoogspannings- en laagspanningsharnassen. Voertuigen op benzine hebben alleen laagspanningsharnassen, aangedreven door de batterij, waarbij de stroomverdeling wordt afgehandeld door een zekeringkast. Hoogspanningsharnassen worden vaker aangetroffen in nieuwe energievoertuigen.
Laten we kort de samenstelling van een kabelboom bespreken. Kabelbomen zijn eigenlijk gebruikelijk in het dagelijks leven. De eenvoudigste USB-kabel en de netwerkkabel die voor gaming worden gebruikt, zijn voorbeelden van eenvoudige kabelbomen.
Neem als voorbeeld een eenvoudige netwerkkabel. Ten eerste zijn de componenten die van een netwerkkabel worden gescheiden structureel als volgt: plastic (connector), aansluiting, kabel en omhulsel!
Kunststof onderdeel, ook wel connector of omhulsel genoemd, gewoonlijk de "kop" genoemd! Het belangrijkste materiaal is plastic, dat goede isolatie-eigenschappen heeft. Connectoren, krimpklemmen en aftappluggen worden gezamenlijk kabelboomconnectoren genoemd. Kabelboomconnectoren fungeren als een "brug" in de elektrische architectuur van het voertuig. Omdat er in een voertuig honderden connectoren worden gebruikt, onderscheiden kabelboomconnectoren zich vaak door hun vorm, aantal gaten en speciale kleuren om montagefouten te voorkomen. In de onderstaande afbeelding wordt een connector weergegeven.
Kabelboomkrimpterminals, gewoonlijk terminals genoemd, gebruiken plastic als drager om geleidbaarheid tussen kabels en elektrische componenten te bereiken. Terminals zijn over het algemeen gemaakt van koper en de contactoppervlakken zijn vaak verzinkt of vertind om de geleiding te verbeteren. Voor voertuigveiligheidscomponenten zoals airbags worden verzilverde aansluitingen gebruikt. Voor andere onderdelen die een hoge contactweerstand en corrosiebestendigheid vereisen, kunnen vergulde materialen worden gebruikt voor de contactoppervlakken van de aansluitingen. De onderstaande afbeelding toont een terminalstructuurdiagram.
Omdat het een complexe structuur is, moeten terminals niet alleen voldoen aan geometrische maatvereisten, maar worden ze doorgaans ook visueel geïnspecteerd, waarbij gebruik wordt gemaakt van dwarsdoorsnedeanalyse om de rationaliteit en juistheid van de krimping tussen de terminal en de kabel te controleren. Na het krimpen zijn tests nodig om de betrouwbaarheid van de functie en structurele prestaties van de terminal te verifiëren. Veel voorkomende tests zijn trekproeven en contactweerstandstesten.
Bij trekproeven met klemmen wordt de dichtheid van de verbinding tussen de metalen klem en de draadkern gecontroleerd met behulp van een universele trekbank. De test wordt herhaald totdat de draadkern loskomt van de terminal en de gegevens op het instrumentenpaneel van de trekbank worden geregistreerd.
Contactweerstand is de weerstandswaarde van het contactgebied tussen de terminal en de draadkern. Over het algemeen moet de contactweerstand minder dan 30 mΩ zijn, hoewel de normen per bedrijf verschillen.
De omhulling van een kabelboom verwijst naar wat er rond de buitenkant van de kabel is gewikkeld. Dit omvat tape, gegolfde buizen, PVC-buizen, rubberen omhulsels, glasvezelbuizen, enz
| Type | Materiaal | Belangrijkste kenmerken | Belangrijkste gebruik | Opmerkingen |
| Tape (algemeen) | Diversen (doek, PVC, spons) | Veelzijdig: bundelt, beschermt, isoleert. | Algemene kabelboomwikkeling. | Kies het type op basis van de omgeving. |
| Doekband | PE + vezelcomposiet | Sterk, duurzaam, olie-/waterbestendig, gemakkelijk te scheuren. | Vaak voorkomend in autoharnassen. | Robuuste alleskunner. |
| PVC-tape | PVC | Goede isolatie en waterdichtheid. | Reparatie en isolatie van gestripte draden. | Vermijd hoge temperaturen (>80°C). |
| Sponsband | PE-schuim + lijm | Schokabsorptie, demping. | Deurharnassen; beschermt connectoren. | Voor specifieke demping, niet voor algemene wikkeling. |
| Rubberen hoes | Rubber | Flexibel, slijtvast. | Draaddoorvoerpunten en bewegende delen (deuren, scharnieren). | Vooraf gemaakte hoes, geen tape. |
Kabels zijn het belangrijkste structurele onderdeel van een kabelboom, bestaande uit een koperen kern en een buitenste isolatielaag. Kabels zijn verkrijgbaar in verschillende specificaties op basis van de dwarsdoorsnede van de geleider. De onderstaande afbeelding toont vier geleiders met verschillende doorsneden, van links naar rechts: 0,5 mm², 0,75 mm², 1,0 mm² en 0,35 mm².
Verschillende kabelboomspecificaties hebben verschillende impedanties en maximale stroomcapaciteiten. De maximale stroom die door geleiders met dezelfde diameter mag stromen, varieert ook bij verschillende temperaturen. Om overmatige verwarming van de geleider te voorkomen, moet de stroomdichtheid worden gecontroleerd. De formule is (I - stroom, A - dwarsdoorsnedeoppervlak van de geleider):
S = I/A Een lijst met gangbare geleiderdiameters en hun huidige capaciteiten is als volgt:
| Dwarsdoorsnede geleider (mm²) | Continu toegestane stroom bij 30℃ | Continu toegestane stroom bij 50℃ | Toegestane stroomdichtheid |
| 0.35 | 8 | 6.5 | 10 |
| 0.5 | 11 | 7.8 | 10 |
| 0.75 | 15 | 10.6 | 10 |
| 1.0 | 19 | 13.5 | 10 |
| 1.5 | 24 | 17 | 10 |
| 2.5 | 32 | 22.7 | 10 |
| 6.0 | 54 | 38.3 | 6 |
| 10.0 | 73 | 51.8 | 6 |
| 25 | 129 | 91.6 | 4 |
